صنایع شوینده
صنایع رنگ و تینر سازی
پوشش های تبدیلی
آب و فاضلاب
اتانول
جهت استعلام قیمت تماس بگیرید
اتانول (که اتیل الکل، الکل غلات، الکل نوشیدن یا به سادگی الکل نیز نامیده می شود) یک ترکیب شیمیایی آلی است. این یک الکل ساده با فرمول شیمیایی C2H6O است. فرمول آن را می توان به صورت CH 3-CH. 2-OH یا C نیز نوشت
خصوصیات فیزیکی و شیمیایی
| وزن مولکولی | 46.07 | ||||||
| وزن مخصوص | 0.789 | ||||||
| نقطه ذوب (درجه سانتیگراد) | -112 | ||||||
| نقطه جوش (درجه سانتیگراد) | 78.4 | ||||||
| انحلالپذیری در 100 قسمت |
|
دانسیته
چگالی اتانول در محلولهای آبی (اتیل الکل)، در ترکیب درصدهای مختلف و دماهای مختلف در جدول زیر آورده شده است.
ایمنی و خطرات الکل اتیلیک
اتانول یا الکل اتیلیک بسیار قابل اشتعال است و نباید در نزدیکی شعله های باز استفاده شود. همچنین استنشاق این ماده می تواند باعث سرفه یا سردرد شود.
این الکل از نظر FDA ایمن شناخته می شود و استفاده از آن در مواد غذایی مورد تائید است. از آنجاییکه اتانول نوعی الکل بسیار خالص است ، مصرف و استفاده از آن در مواد غذایی توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تنظیم می شود.
این ماده پس از مصرف ابتدا در بدن به استالدهید و سپس به دی اکسید کربن و آب تبدیل می شود. برای جلوگیری از نوشیدن الکل خالص مواد دناتورانتی مانند طعم دهنده های تلخ به آن اضافه می شود. دناتورانتها باعث می شوند الکل برای مصرف انسان نامناسب شود اما خواص دیگر آنرا تغییر نمی دهد.
جهت کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره فنی با ما تماس بگیرید.
محصولات مشابه
استون
استون ماده ای بی رنگ، قطبی، فرار و حلال آلی قابل اشتعال می باشد. اتم هیدروژن متصل به FON ندارد بنابراین فاقد پیوند هیدروژنی است.این ماده به طور طبیعی در گیاهان، دود اگزوز وسایل نقلیه و … یافت می شود.از جمله کاربردهای مهم آن می توان استفاده به عنوان حلال در صنایع مختلف، پاک کننده رنگ ها و همچنین صنایع دارویی دانست.
تیلوز
تیلوز، یک غلظت دهنده سلولزی یا هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC) یک پلیمر نیمه سوزنی، ویسکوالاستیک و غیر سمی است، که یک پلیمر طبیعی بوده و هر حلقه ی آن دارای سه گروه هیدروکسیل می باشد. این ماده با ویژگی های مختلف دارای کاربرد های متفاوتی است. این ماده از نظر شکل ظاهری به صورت جامد پودری سفید و با بژ روشن بوده که گاها نیز به صورت گرانول هم یافت می شود. تیلوز به هنگام حل شدن در آب، تشکیل کلوئید می دهد که غیر سمی و قابل احتراق بوده و می تواند با عوامل اکسید کننده واکنش دهد.
